SOSYALİZMİN SESİ

Kaynak: DEVRİMCİ YOL Sayı 5 (1 Temmuz 1977)

Anıları Mücadelemize Önder Olsun

21 Haziran Salı günü İstanbul’da, Taksim kavşağında faşist komandolar, çoğunlukla Galatasaray Mimarlık Yüksek Okulu öğrencilerinin bulundugıı bir belediye otabüsünü yaylım ateşine tuttular. Devrimci kardeşimiz Ahmet AYTAÇ bu ateş sonucunda şehit oldu, 4 kişi de yaralandı. Belediye otobüsü Taksim Divan kavşağına geldiğinde trafik ışıklarının kırmızı yanması üzerine durmuştu. Bu sırada, bir otomobilin içindeki komandolar kanlı cinayetlerini sürdürmenin yeni bir fırsatını yakalamış oldular. Ve bir yiğit devrimci daha şehit edildi.

Yükselen halk muhalefetini kanla terörle geriletme çabasında olan faşizmin emellerinin gerçekleşemeyeceğini devrimciler kanları pahasına kanıtlıyor. Yüzlerce devrimcinin ölmesi, saflarda yılgınlık yaratmıyor. Tam tersi büyüyen bir çığ gibi anti faşist hareket gelişiyor ve saflar daha bir sıklaşıyor. Ahmet arkadaşın katledilmesinden sonra DEVRİMCİ GENÇLİK çeşitli okullarda boykotlar gündeme getirerek bu olayı protesto etti. 22 Haziran günü Ahmet Aytaç için Okmeydanı’ndan Cağaloğlu’na kadar süren bir yürüyüş yapıldı. Sabah 11′den öğleden sonraya dek devam eden yürüyüşten önce Ahmet’in öğrencisi olduğu GMYO’nda, ablası Gülender Aytaç’ın da katıldığı bir basın toplantısı yapıldı. Bu toplantıda faşizmi ve faşist cinayetleri teşhir eden konuşmalar yapıldı.

Polisin cenazeyi tehdit ve baskıyla gömdürdüğü açıklandı. Ahmet arkadaşın ablası polisin bu tutumunu şiddetle protesto etti. DEVRİMCİ GENÇLİK Genel Sekreteri Bülent Uluer de yaptığı açıklamada, “ölen arkadaşımızın kanı devrim yolunu aydınlatacaktır” dedi. Uluer kısaca şunları söyledi: “Her geçen gün bir kez daha anlaşılmaktadır ki, devrimcilerin mücadelesini hiç bir güç ve provokasyon önleyemeyecektir. Her ölen devrimcinin arkasından on’lar, yüzler, bin’ler yetişmektedir. Dünyanın her yerinde olduğu gibi yurdumuzda da zafer işçi sınıfının olacaktır.” Uluer daha sonra, suçüstü yakalanan katillerin bir an önce kamu oyuna duyurulmasını istedi.

Beş binden fazla devrimcinin katıldığı yürüyüş boyunca sık sık “AHMET’İN KATİLİ, OLİGARŞİ” şeklinde slogan atıldı. Yürüyüşte ağzı açık bir tabut omuzlar üzerinde taşındı. Tabut omuzlara alınmadan önce, polisin Ahmet Aytaç’ın cenazesini kaçırdığı ve bugüne kadar katledilen bütün devrimcilerin bu tabutta olduğu kabul edilerek yürüneceği belirtildi. Tabutun en önde taşındığı kortejde, tabutun hemen arkasında Ahmet arkadaşın büyük bir resmi ablası tarafından taşındı. Onun arkasında ise daha önce faşistlerce katledilen aynı okul öğrencilerinden Cezmi Yılmaz, Halit Pelitözü ve Çiğdem Yıldır’ın resimleri yer aldı. Yürüyüş boyunca “Katil Oligarşi, Mahir-Hüseyin-Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş, Tek Yol Devrim ve Kahrolsun Faşizm” sloganları atıldı. Bu sloganlara Ahmet’in ablası da katıldı ve büyük bir dirençle yürüdü. Ahmet’in katledildiği yere gelindiğinde saygı duruşunda bulunuldu. Devrimciler yürüyüş sırasında polisin engelleme girişimlerine büyük bir dirençle ve kararlılıkla karşı koydular ve polisin yürüyüşü dağıtma planını geçersiz kıldılar. Yürüyüş tamamlandıktan sonra devrim andı içildi ve yüreklerde acıyla ama dimdik bir mücadele azmiyle mücadeleye devam denildi…

1952 yılında doğdu. Ankara Emniyet Müdürlüğü 1. Şube ekiplerince 1981 yılının Ocak ayında gözaltına alındı. DAL’da işkenceyle sorgulandı.

Ankara Devrimci Yol davası sanıklarından İsmail Bağrıyanık anlatıyor:
“Şeker hastası olan Adil’e elektrik verdiklerinde fenalaştı. Durumu çok kötü olmasına rağmen hastaneye götürmediler, hücresine attılar. Ben yemek vermek için hücresini açtığımda cesediyle karşılaştım.”

Adil Yılmaz’ın katledilmesiyle ilgili olarak yapılan resmi açıklama, “gözbağıyla kendini hücrede asarak intihar etti” şeklinde oldu…

Kaynak: DEVRİMCİ YOL Sayı 32 (1 Kasım 1979)

Faşist güçler Ankara’da iki yiğit devrimciyi öldürdüler. İncesu-Sivaslı mahallesinde faşistler 16 Ekim gecesi M.Adil Olcay arkadaşımızı pusu kurarak katlettiler. Daha sonra Adil Olcay arkadaşın katledilmesi ile ilgili olarak gösteri yapan halka bu kez de polis ateş açtı. Bu olay sırasında da Devrimci Yol’un yiğit bir militanı olan Necla Yalçın arkadaşımız yaralandı ve kaldırıldığı hastanede kurtarılamayarak 18 Ekim günü şehit düştü.

Faşist güçlerle halk güçleri arasında yoğun bir mücadelenin sürdürüldüğü Sivaslı mahallesinde sürekli darbeler yiyen faşistler halka yönelik saldırılarını artırdılar. İşte Adil OIcay bu saldırılar karşsında, bölge halkının can güvenliğini sağlama yolunda mücadele verirken, bu onurlu görevi başında kahpece öldürüldü. Adil yoldaşın öldürülmesini protesto amacıyla şehrin çeşitli yerlerinde korsan gösteriler düzenlendi. Devrimciler İncesu’da faşistlerin cezalandırılması ve yüreklerine korku salınması gerektiğinin bilinciyle İncesu’nun faşistlerin işgali altmdaki kesiminde göteriler düzenlediler. Faşistler kaçacak delik ararken, onların yerini güvenlik kuvvetleri alarak devrimcilerin üzerine ateş açtılar. Ama halkın kararlı direnişini durduramadılar. Polis otosu halk tarafından tahrip edildi, saldırı püskürtüldü. Bu arada Necla yoldaş polis kurşunlarıyla yaralandı. Necla Yalçın ertesi gün hastanede öldü. Necla ve Adil yoldaşlarımız Sivaslı halkının bağrına bastığı, sevdiği önderler ve yiğit devrimcilerdi.

Necla yoldaşın cenazesi Sivaslı halkının, devrimci arkadaşlarının katıldığı bir törenle Karşıyaka mezarlığında toprağa verildi. Mezarlıkta toplanan yüzlerce yoldaşı Necla’lar ölmez, Necla’yı savaşarak yaşatacağız, Halka kalkan faşist eller kırılır, sloganları atarak mücadelenin kaldığı yerden daha da yükseltilerek sürdürüleceğini belirten konuşmalar yaptılar. Daha sonra düzenli bir şekilde dağılındı. Aynı gün Akdere’de meydana gelen diğer olaylarda da halk düşmanı 3 faşistin öldürüldüğü öğrenildi.

NECLA’LAR ADİL’LER ÖLMEZ!

NECLA’LAR, ADİL’LER FAŞİZME KARŞI SAVAŞIMIZDA YAŞIYORLAR, YAŞATACAĞIZ!

Kaynak: DEVRİMCİ YOL Sayı 37 (Ağustos 1980)

Abidin Yılmaz, Tonya’da jandarma tarafından katledildi…